This time aku menaip dr Galaxy Tab aku... Baru jerk setel tonton drama Korea 'Goong@princess hour"... Tp baek jerk tutup pc alih2 aku teraser... Naper rmh nie mcm sunyi sgt jerk?? "Owh~~ ptt pown la sunyi... aku duk sorunk rupernyer..."
Agak2 korunk... Ader ke orunk yg lebey sunyi dr aku?? Kadang2 'TER'detik kat ati... Aper yg aku wat jahat sgt smp Tuhan nak hukum aku camnie?? Betul ke Dia dgr, lihat & raser aper yg jadik kt aku skunk nie?? Bertahun aku doa supaya dier bg aku partner yg baek... Yg baek dgn aku, family aku, n yg ble bahagiakan aku dunia n akhirat... TAPI~~~
At 1st aku ingatkan Ichigo la orunknyer... TAPI~~~ Makin lamer aku tgk dier makin sejuk... Makin benci... Aku benci dgn semua layanan dier, kater2 dier, senyuman dier... Aku jd bnci kat semuanyer ttg dier... TAPI~~~
Agaknyer slh saper la semua perasaan tue timbul yer?? Sedangkan biler aku ssh... Ichigo la orunk pertama yg aku call, Ichigo la orunk pertama yg terlintas dlm kepala otak aku nie.. Dan tanpa byk alasan Ichigo akan dtg tiap kali aku bermasalah... Tapi naper jd makin benci?? Makin sejuk??
Hey Dila!!! Salah ko sendirik sbb xreti nk berkwn.. Salah ko sbb perangai ko jaat sgt... Slh ko sbb xlayan kwn2 ko dgn baek.. Slh ko sndr biler kwn2 ko raser yg ko xble d wt kwn... Hurm~~~ Slh aku gaks sbb selalu pk -ve.. Kalo la aku part of Korean heroin yg dpt lelaki yg betul2 syg n sanggup wt paper jerk demi dia.. Yg ader bersepah kwn2 yg setia, yg rapat, yg baek... KALAU LA~~~
Tapi tue xmungkin... Aku aderlah aku... Ini realiti... Bkn citer dongeng kanak2... Aku pown dah 28... Xkan bz nak berfantasi lagik kowt... Tp xper la... Utk arinie... I'LL TRY MY HARD TO BE BETTER N BETTER N BETTER... Try harder not to feel lonely n empty inside anymore.. I'll try hard... Dats my promise to myself today...
P/s: As time pass by, aku muler realize... Bestnyer zaman kanak2 dulu... Duk dgn mak ayah... Even xder kwn2 pown xper sbb ader mak ayah... Mak ayah jadik kwn since aku kecik... Kalau lah ble undur maser... Mesti aku xkan ikut Ichigo keje sini... Aku akan stay kat Melaka terus... Mak Ayah... Angah rindu mak ayah... :'(
Tapi tue xmungkin... Aku aderlah aku... Ini realiti... Bkn citer dongeng kanak2... Aku pown dah 28... Xkan bz nak berfantasi lagik kowt... Tp xper la... Utk arinie... I'LL TRY MY HARD TO BE BETTER N BETTER N BETTER... Try harder not to feel lonely n empty inside anymore.. I'll try hard... Dats my promise to myself today...
P/s: As time pass by, aku muler realize... Bestnyer zaman kanak2 dulu... Duk dgn mak ayah... Even xder kwn2 pown xper sbb ader mak ayah... Mak ayah jadik kwn since aku kecik... Kalau lah ble undur maser... Mesti aku xkan ikut Ichigo keje sini... Aku akan stay kat Melaka terus... Mak Ayah... Angah rindu mak ayah... :'(
No comments:
Post a Comment